مشت‌هامونو گره کردیم ابروها خمیده کنار دیوار ایستادیم صف طولانیه چکش به دست آماده — هدف — شلیک این‌بار بدون دستور، بدون فرمون نه از ترس، نه از اجبار، نه به خاطر یه پرچم خودخواسته اومدیم، خودخواسته می‌شکنیم این قفس این‌بار سلاح چکشه نه تفنگ این‌بار هدف آجره نه سینه‌ی یه جنگ این‌بار دشمن اون‌وری نیست، تو ذهنمه تو اون خطی که کشیدن و گفتن مرزمه