مسافرم دورم از تو ، فکر تو اما همراهم طعم لب خندانت را ،توشه ی راهم می خواهم من به تو مدیونم عشق و،من به تو مدیون انگیزه چشم توئه سرچشمه ی عشق،عشق تو چشمام میریزه گاهی با من مهربان شو جز تو مرا کس نیست این همه جان در پای تو دادم عشق تو را بس نیست

تو یه چاردیواریم حبس پر از پنجره های ترس با یه مداد خط زدم این اتاق رنگی رو تو یه دنیا یه جنگل،توی جنگل یه کلبه با تو آرزو کردم دنیای قشنگی رو

امشب به هوای دلت دلم گرفت امشب دوباره شمع روشن می کنم می شکنه بارون تو صدای ساز من می باره چون آهنگ رفتن می کنم

پلای پشت سر خرابن،من راه برگشتی ندارم خبر از اون کوچه که هر روز،ازش تو می گذشتی ندارم سهم من از برگای پاییز،زردی و خشکی و تباهی از من چه ساده رد شدی و،هنوز میگی که بی گناهی

شب شب آرامش،سایه ی خوشبختی شب طلوع ماهه،شب غروب سختی از چشاش معلومه ، دل به دل را داره واسه یک دنیا عشق،تو خودش جا داره من تو رو می بینم،من تو رو می شناسم از توئه بغض من ، از توئه. احساسم روز خوب واسه تو، من با شب مانوسم زیر نور ماهت،سایَتو می بوسم

آی خدا چی بگم از این غصه ها حبسم اینجا بین این همه نفس مث سروای خمیده بی قرار مث پرواز شکسته تو قفس شونه ای نیست برا بی کسیام سرمو بذارم و آروم بشم می زنم به قلب بارون تنها که فقط بارون میده نوازشم

گریه نکن که چترمو بستم و بی پناه شدم منو تو سایه بون اون چشای نافذت بگیر گریه نکن که روزگار قصه رو اینجوری نوشت یا قصه رو باور نکن یا پای تقدیرت بمیر

می ریزه نم نمک دل بارون می مونم تنها توی خیابون می گیره بارون تو چشام می خونه حرفامو از نگام با بارون چشمامم می ریزه هوای این شبا غم انگیزه

به چشمای تو مدیونم همیشه که کلی حس آرامش باهاشه صدام آرامش شب رو به هم زد با کلی سوز که خواهش باهاشه

منو سیرابم کن،تشنه از رگهامم دوباره خوابم کن،زردتر از برگهامم ریشه ی عشق تو رو،تو وجودم کاشتم یه رز طلاییو،از دلم برداشتم

توی جاده ی بلند دنیا همگی بدون شک مسافریم تو دو راهی های سخت زندگی سخته تصمیم که باید کجا بریم بعضی مون پیاده ایم بی آرزو یا رو بال آرزو سواره ایم واسه بعضیا مسیر یک هدفه بعضی مون فقط فکر کناره ایم کورس: دل از این حاشیه ها بکن برو خودتو بیخودی خسته تر نکن اگه فکر به قله ها نمی کنی پس به این دامنه ها سفر نکن

یادگار بزار بگیرم طعم اون نگاه نازو چه جوری طاقت بیارم،غم این شب درازو شب من تاریکه بی تو ، تو سکوت آخر شب داره اشکامو می بینه،اون ستاره که دراومد کورس: برگرد ، که سر رو شونه ی بی ریات بزارم برگرد،سر این کوچه بازم چشم انتظارم