به چه شوقی سَرِ راتم به هَوای اون چشاتم تو نَبودی تا بِبینی که نصیبِ اون نگاتم

جاده دل واپسی شد  پیج وخم  تا کوی تو از کنارت می روم من دل رسد پهلوی تو کهکشانی از نگاهت پهنه ی دل را گرفت وسعتی از دید چشمم بی کران شد سوی تو

سکوتم بغض یه دنیاس شکست خورده یی تنهاس تو رفتی ازت خبری نیس ببین یادت همین جاس مسیر دل برام پیداس نگاش زیبا همین جاس نبودی تو که ببینی شکستنم همین رنجاس

نگاه فصل به صد چشم دل نواز شده نسیم می وزد وغنچه سرفرا زشده میان نم نم باران وشاخ برگ زمین ردای زرد به آغوش باغ  باز شده و زیده صبح خزان سمت  کوچه باغ چمن به فرش زرد طبیعت که هم طراز شده