مشاهده

دلِ من در طلب روی تو چون آتش شد جانِ شیدا ز فراقِ تو به دل سرکش شد تو به معراجِ جمال آمده‌ای ای جا

مشاهده

به هر کس مکن، لطفِ خود را عیان که کین می‌برند از تو در هر زمان نه آن‌گه که نیکو کنی بر کسی خوری ز

مشاهده

هزاران سد کشیدند از ازل تا کنجِ این دنیا که ما با هم نگردیم، ای فلک، ای چرخِ بی پروا چو ابریشم که

مشاهده

آسمان گاهی آبی‌ست لحظه‌ای تیره میشود ابر سیاه خورشید را می‌بلعد، پرتو ها گم می‌شوند