وقتی آمدی درخت‌ها قد کشیدند، کوچه‌ها نفس تازه کردند، و پنجره‌ها یادشان افتاد که برای دیدن ساخته شده‌اند. دست‌هایت بوی صبح می‌داد، و صدایت شبیه نوری بود که از لابه‌لای پرده به آرامی وارد اتاق می‌شود. اما جهان همیشه اندازه‌ی خواستن‌های ما نیست. ابرها بی‌اجازه رسیدند، باران بی‌خبر بارید، و میان ما فاصله‌ای افتاد به اندازه‌ی تمامِ جاده‌هایی که نرفته بودیم.